AYÇELYA
Tüm dünya aramızda Ayçelya, tüm dünya önümüzde!
Ben, sana tutsak; sen, karanlığa; yoluna ne karışırım öyle ya!
Gecelerime ışık oldun yıldız yıldız parlayarak içten içe…
Uzanamam bilirim, yetişemez kollarım!
Bilirim Ayçelya, bilirim! Dokunamayan ellerimden bir şey gelmez!
Parmak uçlarıma arzular yüklenir, tırnaklarım dökülür üstüne, tutamam!
Tutamam, tutunamam Ayçelya!
Mısralar peş peşe koyulur ardın sıra, tüm heceler kelimelere dönüşür, söyleyemem!
Ayçelya; bu uzaklık, bu mesafe kapanmaz, kapanmaz bilirim…
Evrenin kanunları var yanımızda; Ay’ın, Güneş’in ve Dünya’nın dolaşımı aramızda, üstümüzde!
Tüm gezegenler durağanlaşıp fizik kanunları kaldırılsa yürürlükten, belki!
Belki o zaman yerçekimi bıraksa inadını üstümüzden!
Ayçelya, biliyorum bunlar hiç olmayacak!
Bir başka gezegen ağırlamayacak bizi.
Dünya denen kafeste dolaşıp duracağız, bize verilmiş isimlerle!
Ayçelya, hayat bu; ne yaparsın, kabullenirsin zamanla tutulmaları da, tutunmaları da!
Yürürsün dünya yüzeyinde, pürüzler dolanır ayaklarına!
Ayakkabıların arkası vurur içten içe, alışırsın!
Ayçelya, bu ismi ben sana verdim bir sabah.
Bundan sonra böyle çağırırım seni:
– Ayçelya! diye.
Duymazsın ki gelesin, bilirim!
Ayçelya, sen evrende bir nursun, bir nuransın; Ay tutulmasından sorumlu tutamam seni!
Önüne geçemem koca dünyanın!
Güneşe güç yetiremem!
Çiğneyemem evrenin kanunlarını, çekinirim!
Tüm gezegenler durağanlaşsa bir günlüğüne,
Bir günlüğüne tüm yasalar alt üst olsa!
Tüm yıldızlar mesela yerlerini terk etse!
Olmaz Ayçelya, olmaz!
Ben Ay tutulmasının mağduru; sen Güneş tutulmasının!
Unutulsa tüm tutulmalar, tutunmalar baş gösterse!
Yoruldum be Ayçelya!
Eminim, anlıyorsun!
Söz / Müzik: Ali ERSEVER
