BEN UFUKTA YEŞEREN MAVİ SABAHTA TANIM – 1
Samanyolu’nda yıldız, bahtımda parlar söner;
Ufkum sararır birden, fırtınalarla döner.
***
Beyazlarla dökülür, saadet gibi bana;
Saçlarımda iz yapar, rastlarım bir yabana.
***
Gülüşleri dizilir, kirpiğin kanadına;
Bulutların gözyaşı, süzülür inadına.
***
Gözlerimde yol bulur, uçar o bakışların;
Yüreğimde ok gibi saplanır o kakışların.
***
Sonra sükûtu çöker, dudaklarım sımsıkı;
Kalbimle tokalaşır, acılar sıkı fıkı.
***
Getirir dalga dalga, saçlarında elemi;
Yüreğime damlatır, gözlerindeki nemi.
***
Geceyi ıslattıkça, gün gözünden dökülür;
Ceylan bakışlar sorar, gün geceden sökülür.
Çankırı-14.05.2004 Sadık SOFTA
