BEN UFUKTA YEŞEREN MAVİ SABAHTA TANIM – 2
Dudaklarımda elem, korkuları silmişim;
Tebessümler sunarken, bakışında dilmişim.
***
Geceye feryat benim, sevdalara selmişim;
Gün sabaha uzarken, rüyalara elmişim.
***
Yolcumu bekliyordum, ufkun avuçlarından;
Kalbimden yürüyordum, sabahın burçlarından.
***
Göz nurum beslendikçe, sabahlar zehir sundu;
Şimdi gerçekler çıplak, soyundukça soyundu.
***
Duygular inançlıydı, iman ettim, inandım;
Sevdaya kalp verirken, sade, saf inanandım.
***
Bundan böyle mabedim, viraneye dönecek;
O’ndan başka sevgiye, tüm ışıklar sönecek.
***
Geceyi ıslattıkça, gün sabahla sökülür;
Ceylan bakışlar arar, yücelir aşk dökülür.
Çankırı-15.05.2004 Sadık SOFTA
