BİR KIŞ MASALI (Pandemi Hatırası)
İlk kar, henüz yağmıştı. Yeşil yapraklar sararırken beyaz örtüyle örtülmüş, tabiatı muhteşem bir güzellik kaplamıştı…
Bu sene de karla gelmişti Kızım
Ayların hasretiyle tutuşurken; sarılamamanın acısını yaşıyoruz…
Bir yıldan beri devam eden salgın hastalıkla, insanları bir birine sarılamaz hale getirmişti
Maske, mesafe, temizlik…
Kızımıza süprizi ile ablası ve Ağabeyi de geldiler haftasonu yasakları başladı…
Bodrum, İstanbul ve Tekirdağ…
Üç şehir canları buluşturmuş ,
Uzaktan uzağa aramızda 5/6 metre mesafe ile hasret gidermeye çalışıyoruz
Torunum sık sık annesine yaklaşmaya çalışıyor gözleri dolu dolu …
Bu günler de geçecek yavrularım…
İnşallah bir gün gelecek, bizler o zaman şimdi yaşadıklarımızı buruk bir hatıra olarak anlatacağız…
Biraz daha sabır… diye bu zor zamanlara dayanmaya çalışıyoruz
Bodrum’dan gelen Kızım ocağı ateşledi ateşin gizemli güzelliğini seyretti
Ocağımız tütsün en azından diyerek soğuk havada sıcak sohbetlerle ısınırken ocakta güzel sohbetler …
mevsimlik kestane kebap patates közleme börek…
Beslenmemize vesile olmuştu
Balkonda çay sohbeti güneşi izlerken az da olsa güneşle buluşmak güzeldi …
Bayram olmuş buluşmamız
Kutladık tüm zamanların hasretiyle güzellik dolu anı…
Salgın devam ederken kısıtlı da olsa, mesafeli de olsa buluşmuştuk çok şükür…
Bir an düşündüm de eskiden ne kadar mutluyduk Allahım…
Sarılıp koklamak yavrularımı…
Sevdiklerimi şimdi herkes mesafeli, şimdi tüm dünyada can pazarı…
Allah korusun cümle canı …
Gözümde tütüyor uzaktaki canlarım torunlarım
İnşallah sizlerde gelir hep beraber mutlu huzurlu yaşarız
İçimden bunları geçirirken görüntülü olarak hepsi aradı bir bir
Mavi, Mert, Kaan…
Hepinizi çok seviyorum canlarım …
Bu da geçer Ya Hu…
Bu da geçer elbet…
Sağlıklı huzurlu güzel günlere…
(05.12.2020 – Çiftlik)
06.12.2025
Nihayet AĞÇAY
