Henüz 8-9 yaşlarımda idim. Birkaç gün dedemin yanında yaz tatilinden istifade ederek hasret gidermekteyim. Hasat mevsimi olsa gerek; Balkan, Çanakkale ve Millî Mücadele gazisi rahmetli annemin babası rahmetli Zobu’nun İsmail Çavuş, yaşının geçkinliğine rağmen tırpanıyla ekin biçmekte… Hem de nasıl bir biçiş… Değme delikanlı yanında cılız kalır. Ben ise, dedemden 15-20 metre uzaklıkta bulunan bir ağacın gölgesinde oturmakta ve bir taraftan dedemin çeliği eritecek kartal bakışları ile ekin biçişini seyretmekte; diğer taraftan ise gölgesinden yararlandığım ağacın dalına asılı dikdörtgen biçimindeki eski tip radyoyu dinlemekteyim.