YALNIZLIKLAR ZAMANI
Doğum günün kutlu olsun, Can yeğenim Suat Oba…
Hatıralar dizildi
gözümde oba oba…
Tebrik etmek istedim
Kısa öz cümlelerle
Akın etti tüm mazi
Toplandı kümelerle…
Kayseri’ye ilk gidiş
ablamı ziyaretim…
Evliliğimin ilk yıllarıydı…
1974 de tayinle Iğdır’dan İstanbul’a gelmiştik düğünümden iki ay sonra ….
Halk Bankasi Bahçekapı şubesinde göreve başlamıştım.
Zor günler, aylar geçiyordu…
Aşermeler bulantılar sığındığım limonlar… günde 4-5 tane kabuklarıyla…
her yerde… otobüs minibüs vapur tren…
derken Rüyalarımda annemin elinden…
yoğurt çorbası, tandır ekmeği, taze salatalık… canımın çektiği şeyleri annem vermiş, yemiştim ben…
Her ihtiyacımı rüyada gideren canım annem, oğlumun adını bile o demişti yine rüyada …
O mesajlı rüyada, sadece ben ve annem,
İkimiz bir adada, ikimizde hamile,
anneme soruyorum, çocuğunun adı ne?
içimden diyorum ki, o ne isim söylese,
ben o ismi canıma, vereceğim yavruma…
Ne isim vereceksin, yavruna canım annem?
Yüzüme tebessümle bakıp “Doğan “ diyordu…
Dönüyorum kendime bir kez daha yeniden
Doğan olur mu rabbim kız olursa… aniden
düş sahnesi son buldu
ilk ezanlar okundu …
O seher düşümdeki mesaj bana dokundu…
Doğan gelmişti şükür 🙏 sağ salim Haziran’da
Sabah ezanlarıyla… Sevincimiz dorukta …
13 Haziran günü gönlümün ilk düğünü…
Oğlum gelmişti çabuk yuvamıza Nur ışık
Aradan bir yıl geçti. Oğlum eşim bir de ben
yine yaz ramazanı, izinler zamanıydı…
Otobüsle varmıştık ilk kez biz Kayseri’ye
Eniştem ve Ablama konuk olmuştuk diye
Çok mutluyduk hepimiz garip gurbet ellerde
Ablamda dört çocuk var
küçük kundak yerlerde …
Sanırım bir kaç aylık yeni doğmuştu Suat…
Yanımızda severler yalnız iken döverler…
Üç tatlı afacanın ellerinde hep Suat …
Yine bir yemek için ablam ve ben mutfakta
Birden bir çığlık sesi … işkencenin böylesi!…
baş tarafta bir terlik
yanağı çimdik izi
Onlar görünce bizi sarılıp sevdi hemen
Ablam “inanma” dedi dövecekler yeniden
Sanırım büyüklerin yaşları 7-5-3
Tahmini söylüyorum hesaplamak biraz güç
Fırsat buldukça onlar,
Üç tatlı afacanlar,
Ya Doğan’ı kıstırır…
Ya Suat’ı paralar…
Böyle geçmişti o yaz, izinli on günümüz
Gurbeti duya duya geçti garip ömrümüz…
Şimdi hepsi büyüdü çoluk çocuk sahibi
Yolda görse tanımaz kuzenlerin hiç biri …
Zaman ilerledikçe yalnızlık sarar canı
Nerde kaldı o eski dostluğun heyecanı…
Bir anda gözlerimde beliren mazi, anı,
Nihayet tanı artık,
yalnızlıklar zamanı…
Mazimizi anarken yine gözlerim doldu
Gençlik bir nazlı çiçek, zamanından tez soldu.
Hüzünlü hatıralar
Yine gözlerim doldu.
26.05.2026 (26.05.2018)
Nihayet AĞÇAY
