YİNE AKŞAM OLDU
Kızıl ufuklarda solarken güneş,
gönlüme bir buruk hüzünler doldu.
Yangın gönüllerin matemine eş,
Umutla başlayan bir ömür soldu.
Hasretin hicrana vedası gibi,
Ağlayan âşığın edası gibi,
Gitme gel, bitme dur sedası gibi,
Ağlayan bulutun izleri kaldı…
Yine akşam oldu, sustu bülbüller,
Uyku kuytusuna sinsi tüm güller,
Hasretle ah çeken garip gönüller,
Nihayet gizemli ummana daldı…
(Çiftlikte gün batımı / 17.09.2019)
17.09.2025
Nihayet AĞÇAY
