HARF DEVRİMİ, NİÇİN TARTIŞILIR?
Harf devrimi yapılalı 95 yıl olmuş. O gün doğanlar bile aramızda değil. Bugün o devrimi tartışmanın bize hiçbir yararı yok. Aksine kamplaşmaları koyulaştırmaya yol açar, birlik beraberliği bozar. Peki, buna rağmen tarihin ve bilimin konusu olarak bilim çevrelerinde ele alınmasının dışında bazı çevrelerce ideolojik anlamda hâlâ niçin tartışılır?
Bu sorunun cevabını dört nedene bağlayabiliriz: BİRİNCİSİ, iyi niyetle alfabe değişikliklerinin geçmişin kültürel birikimini kötü etkileyeceğini düşünmek olabilir. Dikkate alınması gereken önemli bir görüş. Bu kötü etkiyi ortadan kaldırmak mümkün. Geçmişin önemli ürünleri yeni yazıya aktarılarak yeniden basılır. Öyle de yapılmıştır ve yapılmaktadır. Bunu ilerde de sürdürmek için her zaman eski yazıyı bilen uzmanlar yetiştirilir. Bu teze göre, bu görüşte olanların önceki alfabeye dönmeyi önermemesi gerekir. Çünkü kendi tezleriyle çelişmiş olurlar. Eskiye dönmeyi öneremeyeceklerine göre tartışmanın da hiç gereği yoktur. Sadece geçmişin günümüze aktarılmasında yetersizlikler görüyorlarsa onlar üzerinde durmalıdırlar.
İKİNCİSİ, eski alfabenin daha kullanışlı olduğu görüşünde olmak. Öznel bir görüştür ve kolayca çürütülebilir. Eski alfabenin güçlükleri ve değişiklik ihtiyacı Cumhuriyet’ten çok daha öncelerden beri gündemdedir. Bu tezi çoğunluğa kabul ettirip eskiye dönüş beklemek boşuna çabadır.
ÜÇÜNCÜSÜ, eski alfabenin kutsallığına inanmak. Bu da özneldir. Kur’an-ı Kerim, yazılı olarak inmemiştir. Diğer kutsal kitaplar Zebur, Tevrat, İncil, başka dillerde inmiş ve başka alfabelerle kaleme alınmıştır. Hiçbir alfabe kutsal değildir. Alfabelerin vahyedilmediği, insanlar tarafından üretildiği, İslamiyet’ten önce de aynı alfabenin kullanıldığı karşı teziyle kolayca çürütülebilir. Arap alfabesi başka dinlerdeki ya da ateist Araplar tarafından da kullanılmaktadır. Bilimsel yanı olmadığından bu görüşün genel kabul görmesi ve eskiye dönülmesi mümkün olmadığından tartışılması boşunadır.
DÖRDÜNCÜSÜ, Arap milliyetçiliğinin ağır etkisinde kalma sonucunda Araplaşmayı amaç edinmek, tek bir ümmet olmak için diliyle, yazısıyla, kültürüyle, kısaca her şeyiyle Araplaşmanın şart olduğunu kabul etmek. Bu görüşün tutar yeri olmadığı gibi taraftarlarına tartışma, ikna etme, bilimsel kanıt gösterme vb. yollarla herhangi bir şey kabul ettirmek mümkün değildir. Dolayısıyla onlarla tartışmanın hiçbir yararı yoktur.
Sonuçta geriye dönmek çok istense bile mümkün değildir. Yukarıdaki nedenlerden herhangi biriyle eski yazıya geri dönmek isteyenlerle tartışmak yararsızdır. Sadece, iyi niyetle öğrenmek için bu konuyla ilgilenen kafası ve kalbi doğruya, mantıklıya, bilime açık kişilerle düşünce alış verişi yapılabilir.
Ahmet Salih Erdoğan ERÜZ
E. Öğ. Alb. / Edebiyatçı / Stratejist
