24 Mayıs 2020 – Fahrettin ÇELİK
Karşıma çıktığın gün çocuklar gibi şendim.
O loş ışık altında taşmıştı yürek bendim.
Sevincinden titreyip tebessüm eden bendim.
Nasıl düştük bu hale aklıma şaşıyorum,
İnan ki sen gideli nefessiz yaşıyorum…
Senin ile kol kola gezer iken kır bayır,
Bülbüller aşka geldi şenlendi çimen çayır,
Yalan girdi araya kalmadı aşkta hayır,
Dualar edip Hakk’a çok sabır taşıyorum,
İnan ki sen gideli nefessiz yaşıyorum…
İsterdim ki gül bitsin dokunduğun yerimde.
Uğruna feda olsun, şu canım göz ferimde.
Son nefesime kadar, hep kal çıkma serimde…
İblis ayin yapıyor bende sataşıyorum,
İnan ki sen gideli nefessiz yaşıyorum.
Bu Nisan akşamında kalbime akıyorsun.
Yüreğimi en kızgın ateşte yakıyorsun.
Hangi tarafa baksam karşıma çıkıyorsun.
Akıl erdiremedim kafamı kaşıyorum,
İnan ki sen gideli nefessiz yaşıyorum…
Fahri der kapındayım, emrine amadeyim.
Senden başka halimi, ben kime arz edeyim.
Varsa başka çaresi, bir akıl ver gideyim.
Ruhsuz bedenler gibi, bir beden taşıyorum
İnan ki sen gideli nefessiz yaşıyorum…
