ATEŞ ÇEMBERİNDE BAHAR
Cemreler düşer havaya, suya ve toprağa,
Uyanır toprak sevecenliği ile sonsuzluğa.
Mevsimler dolaşırken sıra gelmiş bahara
Dal açar yaprak yaprak, çiçeklere tutunur
Baharlara can veren cemrelerde can bulur.
***
Toprak uyanır artık mevsimlik uykusundan
Çiçekler baş gösterir bir esinti bahardan
Bir cehennem yolcusu boşanmıştır bağından
Uçar füzeler bir bir çocuk kalbini vurur
Sanki bir yanar dağın lavlarını savurur.
***
Cehennemi alevler çiçeklere tutunur
Cemreler uçar gider sarıçiğdem yol bulur
Bütün dünya seyreder bu insanlık boğulur
Bugün bütün dünyanın vicdanından sorulur
Beyinler yanar bu gün düşünceler yorulur
***
Hayat hakkı tanımaz ovalara dağlara
İnsanlık tarihinden karışır naralara
Uçak, füze yarışır yol vermez turnalara
Bir umutla beklenir bu insanlık doğrulur
İnsanlığın kalbinde zembereği kurulur.
***
Çocukların bayramı ateş çemberlerinde
Baharın gülen yüzü karanlık, gölgelerde
Bu bayram günlerinde, sevincin yerlerinde
Ama bir kara leke bu insanlık savrulur
Umut var olmaktayız bu karmaşa durulur.
04.04.2026 / Çankırı
Sadık SOFTA
