KUYU – I
Karanlıkta bir ses, yankısı bana
Suya düşen gölge, sır saklar an’a
Derinlikte umut, ışıktan yana
İnsanlıkta olan vicdanı buldum.
***
Taş duvarlar sessiz, zamanı örmüş
Her damla bir ömür, sabrını görmüş
Nice sırrı saklar, saklar nice düş
İnsanlık bir kuyu, insanı buldum.
***
Sırrımı saklayan derin bir kuyu
Hayatın kaynağı sanki can suyu
Bilinmez yönü var bilinmez huyu
Kendimden geriye kalanı buldum.
***
Damla damla saklar sırrı derinler
Issız, sessiz, kendi kendini dinler
Gönül kuyusunda insan serinler
Sabırla bekleyen zamanı buldum.
***
Yaşanan ömürde zamanı buldum.
Medeniyet kuran devranı buldum.
İnsanda yer eden imanı buldum.
Bu ömre hükmeden sultanı buldum.
03.10.2026
Sadık SOFTA
