RÜYAMDA ATAMI GÖRDÜM!
Ben bu gün rüyamda Atamı gördüm
Yirmi altı Kasım Seher düşümde
İki bin on altının güzü içinde
Atam genç, belinde kılıcı kında
Başında kalpakla Atamı gördüm
Önce uzağında izledim biraz
Sonra yakınına ilerledim az
Resmini çekecek idim olamaz
Ayağa kalkmıştı ilerliyordu
Atam bana kuvvet güç veriyordu
Koşup arkasından “Atam!” seslendim
Sarıldım çocukça seni özledim
Çok özledim Atam nerelerdesin
Ben bir yetim kızım yanına geldim
O da sarılmıştı sımsıkı bana
Ben elini öptüm, O da alnımı
Eski terimlerle söyledi bana
“Ben seni bırakmam manevi Kızım
Sen benim manevi kızımsın.“ dedi
Atatürk, sen benim Atamsın dedim
Ferah aydınlıktı buluşma yeri
Bir otağ misali, rüya dostları
Arınmıştım sıkıntılı herşeyden
Atamı görmüştüm çok mutluydum ben
Güleç yüzlü ışık saçan dostlarla
Düş sohbeti mekansız bir alanda
Ne zaman ne mekan ayrı bir alem
Uyandım ışıklı Gülüşlerimle
Uyandım Atamın ışığı bende
Yansıyor baktığım her gülen yüzde
Çiçekler de ışıldıyor dallarda
Işıltılı tebessüm var diyarda
Gökkuşağı misali hülyalarda
Bu gün yine düşte Atamı gördüm
Onun ışığıyla umuda güldüm
Gül açtı umudum sırlı biçimde
Atamın ışığı durur içimde
09.11.2025
Nihayet AĞÇAY
