Baharında güçlü insan
Her engeli aşar insan
Hep umutla Yaşar insan
Umutsuzluğa yok lisan…
Ta ki yaş dönümü gelir
Hastalıklara yol verir
Takatı yok kemik erir
Yaprak dökümü belirir
Savunmasız olur her can
Acımasız olur zaman
Mevsim mevsim gün dönümü
İnsanlarda yaş dönümü
Birbiriyle iç içedir
Yaprak yaprak nice nice
Benlik tavan yapar önce
Sonra yavaş yavaş hiçe
Hiçlikteki hoş duruşa…
Döner ikinci evreye
Çocukluk girer devreye
Unutkanlıklar baş verir
İhtiyarlık çıka gelir
Düşünceler darmadağın
Sanki Altında bir dağın
Çevresinde binlerce ses
Güç olur aldığı nefes
Ne oldu diye sorgular
Dönüp kendini yargılar
Yine dağılır kafası
Kalkar iner can kafesi
Emanet olan vücudu
Melul olmuş zelil olmuş
Onu taşıyan ayaklar
Artık taşıyamaz olmuş
Bir acı hicranla dolmuş…
Mevlaya umut visali
Dökülen yaprak misali
takvimde ömür sayısı
Külfet olmadan iyisin
Emanet Canın neyisin
Düşün ey insan ey insan
Sınav İçin gelir her can
Yaşarken türlü heyecan
Sona yaklaştıkça her can
Düşer bir garip telaşa
Gel-gitleri aşa aşa
Hep anılarında yaşa
Vakti gelir bakmaz yaşa
İnsanda yaprak dökümü
Gelecek kuşaklar İçin
Yeniden fidan dikimi…
Nihayet Ağçay
