Yusuf’u kuyuya çeken kaderi
Bir ömür yolunda güden kaderi
O Mısıra sultan eden kaderi
Başını döndüren devranı buldum.
***
Nere gitsen kalır sır perde olur
Derinlik ölçülmez her yerde olur
Sanki sessizce bir seherde olur
Sinede yer eden külhanı buldum.
***
Yaşa da gör bu dünyayı bu huyu
Gönlünde yer eder derin bir kuyu
Akar hiç durmadan gözlerin suyu
İşte dünya denen bu hanı buldum.
***
Bazen derinlerde açar kendini
Yankılanır göğe saçar kendini
Sanki dipsiz kuyu içer kendini
Gönülde saklanan bir canı buldum
***
Kuyu; derin kuyu, sessiz ve garip
Hem kendi halinde, hem de mustarip
Bütün bir ömrümü zamana serip
Anlaşılamayan meydanı buldum.
04.102026
Sadık SOFTA
