KERBELA OLAYI
Zulme Karşı Ebedi Direnişin Destanı
Tarihin en kanlı ve en aydınlık sayfalarından biri, 10 Muharrem 61 Hicri (10 Ekim 680) tarihinde, Irak’ın Kerbela çölünde yazıldı. Orada, Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in (s.a.v.) sevgili torunu Hz. Hüseyin ibn Ali ve yanındaki 72 yiğit, binlerce kişilik Emevi ordusuna karşı durdu. Bu, sadece bir savaş değil; hak ile batılın, adalet ile zulmün, imanı ile ihanetin ebedi karşılaşmasıydı. Kerbela, sayıların değil, inancın zaferini; kılıçların değil, kalplerin fethini simgeler.
Muaviye’nin ölümünden sonra oğlu Yezid, halife ilan edildi. Yezid, İslam’ın ruhuna aykırı bir hayat sürüyor, sarayında eğlence ve zulümle hükmediyordu. Kûfe halkı, Hz. Hüseyin’e mektuplar göndererek onu davet etti: “Gel, bizi kurtar, adaleti tesis et.” Hz. Hüseyin, dedesinin sünnetini yaşatmak, ümmeti yozlaşmadan korumak için Medine’den yola çıktı. Yanında ailesi, çocukları ve sadık dostları vardı.
Yolda ihanetler birbirini izledi. Kûfe’deki Müslim ibn Akîl şehid edildi. Ordular peşine düştü. Susuz çöllerde, açlık ve susuzlukla sınandılar. Ama Hz. Hüseyin kararlıydı. Ünlü sözünde buyurdu:
“Bana ölüm, mutluluktan başka bir şey değildir. Zalimlerin boyunduruğu altında yaşamak ise cehennemde yaşamaktır.”
Bu söz, Kerbela’ya giden yolun manifestosuydu. O, taht için değil, hakikat için yürüyordu. “Ölüm, Âdemoğullarına yazılmıştır.” diyerek, kaderini ilahî iradeye teslim etti.
Kan ve Gözyaşıyla Yazılan Destan
2 Muharrem’de Kerbela’ya vardılar. “Burası Kerb ü belâ yeridir” dedi Hz. Hüseyin. Emevi ordusu, binlerce askerle kuşattı onları. Fırat Nehri’ne erişimleri kesildi. Kadınlar, çocuklar, susuzluktan kıvrandı. Üç gün boyunca su içemediler. Hz. Hüseyin’in altı aylık bebeği Hz. Ali Asgar, okla susuzluğunu gidermeye çalışırken şehid edildi.
10 Muharrem sabahı, fecrin söküldüğü o kutsal günde, Hz. Hüseyin ashâbına hitap etti: “Düşman sadece beni istiyor. Siz gidin, kurtulun.” Ama yiğitler bir ağızdan haykırdı: “Hayır! Seninle yaşar, seninle ölürüz!” Bu sadakat, tarihin en parlak sayfalarından biridir.
Tek tek çıktılar meydana. Her biri bir aslan gibi savaştı. Hz. Abbas, su getirmek için Fırat’a koştu, kolları kesildi, göğsü delindi ama “Ey Hüseyin, susuz kalmayın” diye haykırdı. Oğulları, kardeşleri, yeğenleri birer birer şehid düştü. Sonunda Hz. Hüseyin yalnız kaldı. Yaralı bedeniyle, susuz dudaklarıyla son namazını kıldı. Sonra kılıcını çekti, düşman saflarına daldı.
Şimr gibi alçaklar, başını kesti. Peygamber’in öptüğü o mübarek baş, mızrağa takıldı. Aile efradı esir alındı, Şam’a sürüklendi. Kerbela, kanla sulanmış bir bahçe gibiydi; oradan adalet fidanları yeşerecekti.
Kerbela, sadece bir olay değil; sonsuz bir çağrıdır. Hz. Hüseyin‘in sözleri, asırlardır yankılanır:
“Hak yerini buluncaya kadar savaşacağım.”
“Zalimlere boyun eğmektense, şehadeti tercih ederim.”
“Allah’ım! Her musibette yalnız Sana sığınırım, her sıkıntıda Senden medet umarım.”
Tarihin büyük düşünürleri de bu destanı selamladı. Thomas Carlyle: “Kerbela’dan aldığımız en iyi ders, Hüseyin ve arkadaşlarının Allah’a olan katıksız inançlarıdır.”
Edward Gibbon ise duygulanarak yazdı: “Kerbela’nın kanlı sahrası, en kayıtsız kalpleri bile en derin duygulara, en çılgın acıya ve ruhi bir yücelişe sevk eder.”
Hintli liderler, “Hüseyin insanlığın önderidir.” dediler. Urdu şairi Mir Anis‘in dizeleriyle: “Katl-i Hüseyin asl mein merg-i Yezid hai / İslam zinda hota hai har Kerbela ke baad” (Hüseyin’in katli aslında Yezid’in ölümüdür; İslam, her Kerbela’dan sonra yeniden doğar).
Kerbela, zulme karşı duruşun, susuzluğa rağmen hakikati haykırışın, azınlığın çoğunluğa galebe çaldığının simgesidir. O çölde dökülen kan, ümmetin vicdanında hâlâ kaynar. Her Muharrem’de milyonlar yas tutar; ama bu yas bir matem değil, uyanıştır. “Karbala tarih değildir, vicdan çağrısıdır.” der müminler.
Hz. Hüseyin’in fedakârlığı, bize şunu öğretir: Sayılar önemli değildir; duruş önemlidir. Zalimlerin sarayları çöker, ama mazlumların davası ebediyen yaşar. Kerbela, “Ey Hüseyin!” nidalarıyla her yıl dirilir; adalet arayan her kalpte yeniden doğar.
Bu destan, kıyamete kadar sürecek. Zulüm devam ettiği sürece, Hüseyin’in yolu da devam edecek. Selâm olsun Kerbela şehitlerine, selâm olsun o kutlu kervana!
Allah, bizleri de onların yolunda sabırlı ve kararlı kılsın. Amin.
Tanrı, rahmetini bol eylesin.
26 Haziran 2026
M. Hüseyin OĞUZ
